Memleketimin zenginleri

Bütün zenginler gibi     

parsel yapınca

isim koyuyarlar ayak izlerime

uçuşumu programlıyorlar

ve altın bıçaklarıyla

Kara yolculuk hazırlıyorlar

Onların kapılarından geçmeyi

Rüzgari ve çiçekleri lekelemeyi

Reddediyorum

Taşlar üstüne yatmak

Ya da bir saray için kendimi satmak.

Çalıp oynasınlar diye

Kalbime sınır koymam

Ben, çingeneyim, tıpkı çiçektozu

         ve kuş gibi,

          bizimkilerle kalıyorum

              acıyla

  bütün halkın ayaklanması

  ve sınırsız buseleriyle

  topraktan yeni çıkmış

kızıl bir ekmeğin içi gibi

Sessiz kalmam

Ve bağırıyorum gökkuşaklı ellerimle

   oyunu bulan insanın azgın sesiyle bağırıyorum

çünkü sessiz kalan şeriktir

   ve  şerik olmak cinayettir

Ve ben işçilerin memleketinde kalıyorum

dünyada gurbete düşüren

ve hiç kimseden izin almadan

çiçek oluyorum;

türkü oluyorum.

--------------------------------

Çeviren: Bahar Kimyongür